نیمه شب بیرون خزید از بسترش

کینه یی، چون سیلی از سرب مذاب

در عروق دردمند او دوید

همچو ماری، چابک و پیچان و نرم

سوی بالین زنی آمد که بود

خفته در آغوش گرم همسرش

زیر لب با خویش گفت: «آن روزها