هر صدایی را که آمد، گوش کرد

پس به آرامی به بستر بازگشت

سر نهان در زیر بالاپوش کرد

دیده را بر هم فشرد اما به جان

ساعتی بگذشت و کس پنداشتی

جام را بگرفت و بر لب ها نهاد

جان میان بستر از جسمش گریخت