وان سکه یی که گاه به مشت تو می نهند

کاینجا نمی کند اثری آه سرد تو،

در جان مردها هوس و شور می دمد

زیبایی ی نهفته به زنگار گرد تو.

پاداش حسن توست، نه درمان درد تو.

اینش سزاست مرغک بی بال و بی پری!

دردا! درین خرابه دلگیر جانگداز