که از چه نیست درین گیر و دار سامانش.

خوش است در کف نسیان سپارم این دستان-

بگو حکایت ما با سبو چه خواهد شد؟

بریز تا شود آسوده، سر ازین سودا

بریز تا نکنم خون دل به ساغر خویش

ازین فسانه پر غم که نیست پایانش...

مکن حدیث که «این آتش است و آن جگر است!»