به بالای کشتی رود مردوار-

به دریا نهد زورق و ساز و برگ

کسان را بدان رهنمایی کند...

چو آسوده شد زانچه بایست کرد،

بر آن سینه قهرمان دلیر

نشانهای مردانگی، استوار

فروغی در آن دیده دلپذیر،