سر کشید از آن نگاه بی گناه:

کودکم آمد به چشمم خیره ماند-

آن دو چشم چون دو الماس سیاه.

شعله های سینه سوز آرزو

«- آه، مادر! گفته بودی ماه پیش

جامه یی بهرم فراهم آوری.

وعده را تمدید کردی، بی گمان