گفتند: «جغد نوحه گر از بیم جان دهد؛

ما را به کوی عشق و وفا راهبر شود.»

گفتند: «بی گمان بت چوبین زور و زر

از شعله های آه کسان شعله ور شود»

قمری میان بزم چمن نغمه گر شود»

گفتند و، گفته ها همه رنگ فریب داشت-

شاخ فریب و حیله کجا بارور شود؟