درخشیدن، گذر کردن، خموشی،

همای نیکبختی ها غراب است.

دریغا! رهبر مستان کسی بود

که خود از جام خودکامی خراب است.

خدایا! نیست اختر، این شهاب است.

سخن از «تابش خورشید» گویی،

کجا این تشت پر خون آفتاب است؟