آن کو ز خاکی جان کند او دود را کیوان کند

مه پاسبانی هر شبی بر گرد بامت می کند

ای دل چه مستی و خوشی سلطانی و سلطان وشی

با این دماغ و سرکشی چون عشق رامت می کند

ای خاک تن وی دود دل بنگر کدامت می کند

بستان ز شاه ساقیان سرمست شو چون باقیان

گر نیم مست ناقصی مست تمامت می کند