گرید چنین خموش ممان ، از عمق جان برآر فغان

ای خفتگان ، درین دل شب ، با ناله های او چه کنم ؟

گوید که وقت دیدن او دست تو باد و دامن او

گویم که می کشد ز کفم ، با آن ستیزه جو چه کنم ؟

گویم که گوش کرده گران ، بیهوده های و هو چه کنم ؟

۰۰۰

جوشیده و گذشته ز سر ،صهبای این سبو ، چه کنم ؟