نخ ها کشیده در سوزن ، از جنس خواب و بیداری

رقص هزار پروانه، بر سبزه های پر شبنم

نقش هزار نیلوفر ، بر موج های زنگاری

با پلک نیمه باز امشب ، خیل سیاه مژگانم

از نور پیکری دارم ، با پای نرم چابک پو

سرگرم سرسرک بازی، در پهنه سبکباری

ای عشق ، نوجوان بودم، هفده بهار گل با من