هفده بهار یغما شد ، در ترکتاز تاتاری

از نور پیکری دارم ، با پای نرم چابک پو

سرگرم سرسرک بازی، در پهنه سبکباری

ای عشق ، نوجوان بودم، هفده بهار گل با من

مردی ز راه دور آمد ، پوزار قرن ها با او

هفده بهار با او شد ، هفتاد سال بیزاری

من چند ساله ام امشب ، می دانم و نمی دانم