ای دل مترس از نام بد کو نیک نامت می کند

ای باده خوش رنگ و بو بنگر که دست جود او

بر جان حلالت می کند بر تن حرامت می کند

پس تن نباشم جان شوم جوهر نباشم کان شوم

بس کن رها کن گفت و گو نی نظم گو نی نثر گو

کان حیله ساز و حیله جو بدو کلامت می کند