در مجال تصور ، شهدی وشکری نیست

شور و شوق و تحرک ؟ طرفه یی که ندیدیم

هر چه بود ، همان هست ، تحفه دگری نیست

پیش بینی ی فردا ؟ تلخ کامی ی دیروز

کو کرامت و عصمت ، دم مزن که درین شهر

غیر ناخن و دامن ، هیچ خشک و تری نیست

عصمتی به دو تا نان ؟ گر گرسنه بمانی