تفکر و هشیاری، که نیست ، سرم سر نیست

به کاسه این خالی، چه بوده ، که دیگر نیست؟

تفکر و هشیاری ؟ چه بیهوده می گویی

که دشمن آسایش، ازین دو فراتر نیست

خوشا که چنین مستم ، ز خویش برون هستم