لب : با هزار شراره ، شب : با هزار ستاره

تن : با هزار تمنا ، در التهاب نهانی

یک اتفاق : که هرگز از خاطرم نگریزد

یک اعتماد : وزان پس ، آنی که افتد و دانی

بر گیسوان من و شب ، از بوسه مانده نشانی

عریان دو روح که بودیم ، در هم تنیده دو اندام

چونان دو لپه بادام، تفسیر این دو همانی