مگر به نظر کیمیا شود ، دلی که چنین خاکسار توست

نظر نه به سود و زیان کنم ، هر آنچه بگویی همان کنم

بگو که بمان ، یا بگو بمیر ، اراده من اختیار توست

به گوشه چشمی نگاه کن ، ببین چه به پایت فکنده ام

خموشی ی شب های سرد من ، چرا نشود پر ز شور عشق

که لغزش آن دست های گرم ، به سینه من یادگار توست

ز میوه ممنوع حیف و حیف ، که ماند و به غفلت تباه شد