جان را به هیچ شمردم ، این است رمز حضورم

دیوانه آن که به تهمت ، خون از گلم بچکاند

آن شبنمم که سراپا ، در انتظار طلوعم

گو آفتاب براید ، وز من نشانه نماند

دشمن بداند و دردا، کاین نکته دوست نداند

رویای باغ بهشتم ، در نقش پرده خوابت

شیطان به کینه مبادا ، این پرده را بدراند