کاهلان و بی غمان را ، مرگ می برد تو را ، نه

نه ، به طول خط نظر کن ، راه سنگلاخ سختی ست

صاف می شود ، ولیکن ، جز به ضرب گام ها ، نه

گر به راه پا گذاری ، از تو بس نشانه ماند

گر ز راه بازمانی، هر که پرسد از نشانت

عابر پس از تو گوید ، هیچ ، هیچ ، کو ؟ کجا ؟ نه