سر نام آوران ندارد تاب

مرد آزاده نیست محرم راز

با زبانی چو شیخ شعله فروز

در کمال صفا بسوز وبساز

پیش هر پا به خیره افتادن

وگر افتادن است چاره کار

به که در گور تیره افتادن