ناله ای کرد و در سخن آمد

رازی از روزگار تیره او

آنچه در آن نگاه می خواندم

قصه غصه بود و حرمان بود

یا صدایی که سخت لرزان بود

فعل مجهول فعل آن پدریست

که دلم را زدرد پر خون کرد