شسته می شد به قطره های سرشک

که کجا رفت و حال او چون بود

گفت و نالید و آن چه باقی ماند

هق هق گریه بود و ناله او

چهره همچو برگ لاله او

ناله من به ناله اش آمیخت

که غلط بود آن چه من گفتم