با همت وارستگی ها، در منتهای خستگی ها

مردی که دامان شریفش، پاکیزه تر از آسمان بود

درقطره اشکش محبت، تابیده چون رنگین کمان بود

آیات مهر و حکم عدلش، تامرز بی مرزی روان بود

بخشید معنا را تکامل، چونان که بخشد غنچه را گل

زیراوجودش نیم دیگر، ازخطه نیم جهان بود