ز خوفه او تیره می شود زمین پر از آفتاب من

نشانه ویرانی دو شهر به روی دلم مانده چون دو زخم

گواه به جنگ و جنون بس است ، همین دل و این التهاب من

گشودن دالان به زیر خاک ، کنام و نهانگاه اژدهاست

خدا اگر از هسته نبات خراب جهان را درست کرد

بشر کند از هسته جماد درست جهان را خراب من

دو روز دگر عید می رسد، بگو که دلم شکوه کم کند