هر کی درآمد به صفش یافت امان از تلفش

تا چه خوش است این دل من کو کندش منظر خود

من به شهادت نشدم مومن آن شاهد جان

مومنش آن گاه شدم که بشدم کافر خود

تیغ بدیدم به کفش سوختم آن اسپر خود

همپر جبریل بدم ششصد پر بود مرا

چونک رسیدم بر او تا چه کنم من پر خود