اما صد آه و افسوس، شیر ژیان ندارد

آییم به دادخواهی،فریادمان بلند است

اما چه سود اینجا، نوشیروان ندارد

سرخ و سپید و سبز است، این بیرق کیانی

کو آن حکیم توسی، شهنامه ای سراید

شاید که شاعر ما، دیگر بیان ندارد

هرگز نخواب کوروش، ای مهرآریایی