ز دوش حاکم ظالم، ردا به حیله برآور

گرت به خنجر دشمن، نشد مقابله ممکن

تو را معامله باید، بر آن چه هست میسر

گر از مظالم جاری، به تن حریر نداری

صدای کیست که این سان، دهان گشوده به پندم؟

سزد که لال کنیدش، که گشته گوشم ازو کر!

من این میانه طلب را، چو نقطه هیچ شمارم؛