هر چه غوغا بود و قیل و قال ها

آه ها در سینه ها گم کرده راه

مرغکان سرشان به زیر بال ها

در سکوت جاودان مدفون شده ست

آب ها از آسیا افتادهاست

دارها برچیده، خون ها شسته اند

جای رنج و خشم و عصیان بوته ها