آب ها از آسیا افتادهاست

مرغکان سرشان به زیر بال ها

در سکوت جاودان مدفون شده ست

هر چه غوغا بود و قیل و قال ها

دارها برچیده، خون ها شسته اند

جای رنج و خشم و عصیان بوته ها

خشکبنهای پلیدی رسته اند