آب حیاتی ندهد یا گهری می نشود

اشک دوان هر سحری از دلم آرد خبری

هیچ کسی را ز دلم خود خبری می نشود

یک سر مو از غم تو نیست که اندر تن من

ای غم تو راحت جان چیستت این جمله فغان

تا بزنم بانگ و فغان خود حشری می نشود

میل تو سوی حشرست پیشه تو شور و شرست