پیش چشم آوردم باغ و بهاری که مپرس

باده کم کم دهدم شور و شراری که مپرس

بزدم، افتان خیزان، به دیاری که مپرس

گوید آهسته به گوشم سخنانی که مگوی

آتشین بال و پر و دوزخی و نامه سیاه

جهد از دام دلم صد گله عفریته آه

بسته بین من و آن آرزوی گمشده ام