زلال تلخ شور انگیز

این نه آب است کآتش را کند خاموش

با تو گویم، لولی لول گریبان چک

آبیاری می کنم اندوه زار خاطر خود را

تکزاد پاک آتشنک

در سکوتش غرق

چون زنی عریان میان بستر تسلیم، اما مرده یا در خواب