ناشسته دست و رو

شب خامش است و خفته در انبان تنگ روی

شهر پلید کودن دون، شهر روسپی

برف غبار بر همه نقش و نگار او

بر یاد و یادگارش، آن اسب، آن سوار

بر بام و بر درختش، و آن راه و رهسپار