گفتمش برف؟ گفت: بر این بام سبز فام

او

با میوه همیشگی اش، سبزی مدام

عمری گرفته خو

چون مرغ آرزوی تو لختی نشست و رفت

گفتم تگرگ؟ چتر به سردی تکاند و گفت

چندی چو اشک شوق تو، امید بست و رفت