با دل من چه می تواند کرد

یاد تو پرشکوه و جاوید است

و آشنای قدیم دل، اما

ای دریغ! ای دریغ! ای فریاد

یادت؟ ای باد من ز دل برده

من گرفتم لطیف، چون شبنم

هم درخشان و پاک، چون باران