او در آن کوشد که گوشش تیز باشد، چشم ها بیدار

آمده چون بامداد دگر بر بام

می نوردد بام را با گام های نرم و بی آوا

ایستد لختی کنار دودکش آرام

تا نیاید گریه غافلگیر و چالاک از پس دیوار

پنجره باز است

آسمان پیداست، بام رو به رو پیداست