حسن و نمک تو را بود ناز دگر که را رسد

چشم تو ناز می کند ناز جهان تو را رسد

چشم تو ناز می کند لعل تو داد می دهد

کشتن و حشر بندگان لاجرم از خدا رسد

چشم کشید خنجری لعل نمود شکری