و آن کبوترهای پران در فضای برج

چون یکی برج بلند جادویی، دیوارش از اطلس

موج دار و روشن و آبی

پاره های ابر، همچون غرفه های برج

مثل چشمک زن چراغی چند، مهتابی

بر فراز کاه گل اندوده بام پهن

در کنار آغل خالی