بالهاشان نیز سرخ است

مرد را بینم که پای پرپری در دست

با صفیر آشنای سوت

سوی بام خویش خواند، تا نشاندشان

آه شاید اتفاق شومی افتاده ست؟

پنجره باز است

و آسمان پیدا