هان، کجاست

یاد ایام شکوه و فخر و عصمت را

می سراید شاد

قصه غمگین غربت را

پایتخت این کج آیین قرن دیوانه؟

با شبان روشنش چون روز

روزهای تنگ و تارش، چون شب اندر قعر افسانه