پایتخت این کج آیین قرن دیوانه؟

می سراید شاد

قصه غمگین غربت را

هان، کجاست

با شبان روشنش چون روز

روزهای تنگ و تارش، چون شب اندر قعر افسانه

با قلاع سهمگین سخت و استوارش