با چکاچاک مهیب تیغهامان، تیز

بر به کشتی های خشم بادبان از خون

ما، برای فتح سوی پایتخت قرن می آییم

تا که هیچستان نه توی فراخ این غبار آلود بی غم را

غرش زهره دران کوسهامان، سهم

پرش خارا شکاف تیرهامان، تند

نیک بگشاییم