فاتحان گوژپشت و پیر را مانیم

نالد و موید

موید و گوید

آه، دیگر ما

بر به کشتی های موج بادبان از کف

دل به یاد بره های فرهی، در دشت ایام تهی، بسته

تیغهامان زنگخورد و کهنه و خسته