دل به یاد بره های فرهی، در دشت ایام تهی، بسته

آه، دیگر ما

فاتحان گوژپشت و پیر را مانیم

بر به کشتی های موج بادبان از کف

تیغهامان زنگخورد و کهنه و خسته

کوسهامان جاودان خاموش

تیرهامان بال بشکسته .