با صدایی ناتوان تر زآنکه بیرونید از سینه

تیرهامان بال بشکسته .

ما

فاتحان شهرهای رفته بر بادیم

راویان قصه های رفته از یادیم

کس به چیزی یا پشیزی برنگیرد سکه هامان را

گویی از شاهی ست بیگانه