کس به چیزی یا پشیزی برنگیرد سکه هامان را

فاتحان شهرهای رفته بر بادیم

با صدایی ناتوان تر زآنکه بیرونید از سینه

راویان قصه های رفته از یادیم

گویی از شاهی ست بیگانه

یا ز میری دودمانش منقرض گشته

گاهگه بیدار می خواهیم شد زین خواب جادویی