یا ز میری دودمانش منقرض گشته

راویان قصه های رفته از یادیم

کس به چیزی یا پشیزی برنگیرد سکه هامان را

گویی از شاهی ست بیگانه

گاهگه بیدار می خواهیم شد زین خواب جادویی

همچو خواب همگنان غار،

چشم می مالیم و می گوییم: آنک، طرفه قصر زرنگار