صبح شیرینکار

گاهگه بیدار می خواهیم شد زین خواب جادویی

همچو خواب همگنان غار،

چشم می مالیم و می گوییم: آنک، طرفه قصر زرنگار

لیک بی مرگ است دقیانوس

وای، وای، افسوس