دگر تخته پاره به امواج دریا سپرده ام من

مرا به هر کجا که خواهی

دگر چه بیم و دگر چه پروا چه بیم و پروا؟

که برگ های شمیم هستیم را، با نسیم صحرا سپرده ام من

برگشت

کران تا کران آب است

افق تا افق دریا