مصب رودهای بی زمان بودن است

به الهامان سوخته ست، لب ها خاموش

نه اشکی، نه لبخندی، و نه حتی یادی از لب ها و چشم ها

زیراک اینجا اقیانوسی ست که هر به دستی از سواحلش

وزآن پس آرامش خفتار و خلوت نیستی

همه خبرها دروغ بود

و همه آیاتی که از پیامبران بی شمار شنیده بودم